Sprawa Michaela Ivorea-Alcatani di Trantio, zwanego Czarownikiem z Tettaverde, zacz\u0119\u0142a si\u0119 ju\u017c w zesz\u0142ym roku i jej kolejne rozdzia\u0142y nie daj\u0105 Ingmarytom chwili wytchnienia. Przecie\u017c zim\u0105 odkryli \u015blady poszukiwanego maga wok\u00f3\u0142 ich siedziby – Kiel. Dlatego teraz, kiedy szykuje si\u0119 kolejna wyprawa do las\u00f3w Tettaverde, ze wzgl\u0119du na stare sojusze Ingmaryci wyruszyli na dalekie po\u0142udnie, aby do\u0142\u0105czy\u0107 do armii, kt\u00f3rej celem b\u0119dzie przep\u0119dzenie z\u0142a z puszczy wok\u00f3\u0142 Trantio.<\/p>\n\n\n\n
Konne zaprz\u0119gi i siod\u0142a sta\u0142y si\u0119 domem Ingmaryt\u00f3w na d\u0142ugie tygodnie. Podr\u00f3\u017c by\u0142a m\u0119cz\u0105ca i wyczerpuj\u0105ca szczeg\u00f3lnie dla tych, kt\u00f3rzy nie nawykli do upa\u0142\u00f3w odleg\u0142ego po\u0142udnia. A mimo tego \u017co\u0142nierze pozostawali czujni. Zakonnicy nie opuszczali gardy, wystawiali warty i pilnowali, by w obcym kraju nie straci\u0107 czujno\u015bci. Dlatego Raul “Siwy” del Ventre nawet pod koniec wyprawy og\u0142osi\u0142 post\u00f3j z manewrami. Okazja ku temu nadarzy\u0142a si\u0119 podw\u00f3jna, bo pr\u00f3cz zbadania sprawno\u015bci oddzia\u0142u, \u017co\u0142nierze przetestowali nowe tarcze, kt\u00f3re jeszcze w Imperium odebrali od rzemie\u015blnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Zm\u0119czeni po \u0107wiczeniach w tilea\u0144skim s\u0142o\u0144cu, Ingmaryci ruszyli dalej, by jeszcze tego samego dnia trafi\u0107 do wspania\u0142ego przybytku pod urocza nazw\u0105 “Pe\u0142nia Ksi\u0119\u017cyca”. Wybudowany niedaleko mur\u00f3w miasta stanowi\u0142 bezpieczn\u0105 przysta\u0144 dla podr\u00f3\u017cnik\u00f3w, kt\u00f3rym przysz\u0142o zaczeka\u0107 do rana na otwarcie miejskich bram. Ingmaryci zaj\u0119li ca\u0142y przybytek, by skorzysta\u0107 z jad\u0142a, napitk\u00f3w oraz innych uciech cielesnych, kt\u00f3re oferowa\u0142a w\u0142a\u015bcicielka – pani Szafran – oraz jej podopieczne (i podopieczni).<\/p>\n\n\n\n
Tak oto nasta\u0142a chwila spokoju, kt\u00f3ra wbrew pozorom nie przynios\u0142a wytchnienia, a jedynie poczucie paranoi. Przyzwyczajeni do wiecznie czyhaj\u0105cego zagro\u017cenia \u017co\u0142nierze z trudno\u015bci\u0105 przyj\u0119li go\u015bcin\u0119 i nie obdarzyli pani Szafran zaufaniem, na kt\u00f3re liczy\u0142a. A noc robi\u0142a si\u0119 magiczna, bo \u015bwiat\u0142o ksi\u0119\u017cycowej pe\u0142ni wzbudzi\u0142o sny i wizje, kt\u00f3re sp\u0142yn\u0119\u0142y na Ingmaryt\u00f3w i zm\u0105ci\u0142y ich spok\u00f3j. Ka\u017cdy z chor\u0105gwi zobaczy\u0142 wspomnienie innego z braci i si\u00f3str, wejrza\u0142 w jego l\u0119ki i grzechy przesz\u0142o\u015bci. Sp\u0142oszeni wizjami zarzucili gospodyni w\u0142adanie magi\u0105 i niecne zamiary. Kryj\u0105ce si\u0119 w cieniach karczemnej sali obrazy z przesz\u0142o\u015bci poruszy\u0142y emocje i l\u0119ki, z kt\u00f3rymi nie\u0142atwo by\u0142o si\u0119 zmierzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tym razem Ingmaryci znale\u017ali si\u0119 w najbardziej nietypowej pu\u0142apce, kt\u00f3rej charakteru nie mogli podejrzewa\u0107. Ot\u00f3\u017c wszystko, co pani Szafran przygotowa\u0142a dla znamienitych go\u015bci, nie mia\u0142o na celu wyrz\u0105dzenia im krzywdy. Jej zamiarem by\u0142o okazanie wdzi\u0119czno\u015bci za pomoc, kt\u00f3rej w poprzednich miesi\u0105cach udzieli\u0142a Francesca Tischner, siostra Ingmarytka, zwierzchniczka Agent\u00f3w Ca\u0142unu. Jej dzia\u0142ania pozwoli\u0142y Szafran wykaraska\u0107 si\u0119 z opa\u0142\u00f3w i nadal prowadzi\u0107 sw\u00f3j zamtuz. Ingmarytom zaj\u0119\u0142o chwil\u0119, nim uwierzyli, \u017ce nie czyha tu na nich nic z\u0142ego, \u017ce dostali szans\u0119, by zmierzy\u0107 si\u0119 z duchami w\u0142asnej przesz\u0142o\u015bci, a potem po prostu wypocz\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. \u017bo\u0142nierze opu\u015bcili bro\u0144, zaszyli si\u0119 w alkowach w przyjemnym towarzystwie, podzielili si\u0119 swoimi opowie\u015bciami i zaprzyja\u017anili si\u0119 z pani\u0105 Szafran. Zostali w “Pe\u0142ni Ksi\u0119\u017cyca” ca\u0142e dwa dni.<\/p>\n\n\n\n
Teraz czeka ich fina\u0142 wyprawy i zapewne kolejne bitwy w lasach Tataverde. Tym razem podejm\u0105 wyzwania wypocz\u0119ci i z czystymi sumieniami.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dca: Zakonny Raul “Siwy” del Sabio del Ventre
Bracia i Siostry Zakonni: Vinzent “Mysza” Maus, Fraceska Tischner, Amelia “Ksi\u0119\u017cniczka” von Hardenberg
Nowicjusze Zakonni: Muhajjab, Leopold “Mi\u0119tus” Gesner, Luther Bendson, Agnes Sperling, Herun Kuchenmaister
Pokutnicy: Unwin “Perkoz” Boer, Reingard “Profesor” Nasselrode, Rajmond Thiel, Magnus “Borsuk”<\/p>\n\n\n\n