Nowicjusz<\/p>\n\n\n\n
Drugi syn \u015bredniozamo\u017cnego kupca z Ubersreik. Jeden z braci poszed\u0142 w \u015blad ojca i liczy\u0142 grosiwo, drugi zaj\u0105\u0142 si\u0119 in\u017cynieri\u0105, ale Luther wola\u0142 godzinami przygl\u0105da\u0107 si\u0119 \u0107wiczeniom bojowym prowadzonym przez cechy krasnoludzkich rzemie\u015blnik\u00f3w w Ubersreik. Gdy nasta\u0142y niespokojne czasy, a na granicy Ostlandu zn\u00f3w zawrza\u0142o, ojciec nie by\u0142 w stanie upilnowa\u0107 ch\u0142opaka. Luther cudem nam\u00f3wi\u0142 oddzia\u0142 Tilea\u0144skich najemnik\u00f3w, sp\u0142awiaj\u0105cych si\u0119 w\u0142a\u015bnie przez Nuln, aby przyj\u0119li go jako ciur\u0119 obozow\u0105. Tam szybko uda\u0142o mu si\u0119 udowodni\u0107 swoj\u0105 warto\u015b\u0107 i zosta\u0142 wcielony do oddzia\u0142u. <\/p>\n\n\n\n
Na wojnie przela\u0142 wiadra krwi, zar\u00f3wno swojej jak i wrog\u00f3w r\u00f3\u017cnej ma\u015bci. Jednak trafi\u0142a kosa na kamie\u0144. Podczas zmaga\u0144 z oddzia\u0142em zwierzoludzi oddzia\u0142 zosta\u0142 niemal\u017ce wybity. Luther by\u0142 \u015bwiadkiem scen jakich przez ca\u0142e \u017co\u0142nierskie \u017cycie nie widzia\u0142. Do dzi\u015b Luther nie wie, kt\u00f3ry z bog\u00f3w wprowadzi\u0142 go z tego piek\u0142a. Nie pami\u0119ta ostatnich dw\u00f3ch tygodni swojego \u017cycia. Obudzi\u0142 si\u0119 w lesie, brudny od krwi i g\u0142odny jak nigdy. Otworzy\u0142 oczy i w oddali poczu\u0142 zapach strawy i g\u0142osy ludzi. Podni\u00f3s\u0142 si\u0119 i otumaniony, acz ju\u017c \u015bwiadomy i zacz\u0105\u0142 i\u015b\u0107. Szed\u0142 tak d\u0142ugo, a\u017c trafi\u0142 na polan\u0119, gdzie pali\u0142o si\u0119 ognisko. Nad polan\u0105 zebra\u0142a si\u0119 chmara kruk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Luther tego nie pami\u0119ta, ale spotka\u0142 wtedy Chor\u0105giew Pokutn\u0105 pod wezwaniem Ingmara Axeflugel von Kiel. Zakonnicy wydali rozkaz zaj\u0119cia si\u0119 nim i poprawnie odczytali znaki zsy\u0142ane przez Morra poprzez kruki. Wcielili go do oddzia\u0142u, nie pytaj\u0105c o zgod\u0119. Nast\u0119pnego dnia Luther obudzi\u0142 si\u0119 w obozie – czysty, opatrzony. Nie zadawa\u0142 pyta\u0144, ale by\u0142 wdzi\u0119czny za ratunek.<\/p>\n\n\n\n
Chor\u0105giew zrobi\u0142a z niego oficera wojskowego, doceniaj\u0105c jego zdolno\u015bci szermiercze. Zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 tak\u017ce wykaza\u0107 zaskakuj\u0105cymi umiej\u0119tno\u015bciami dyplomacji, wi\u0119c cz\u0119sto zajmuje si\u0119 pertraktacjami z osobami, kt\u00f3re do chor\u0105gwi maj\u0105 jak\u0105\u015b spraw\u0119. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nowicjusz Drugi syn \u015bredniozamo\u017cnego kupca z Ubersreik. Jeden z braci poszed\u0142 w \u015blad ojca i liczy\u0142 grosiwo, drugi zaj\u0105\u0142 si\u0119 in\u017cynieri\u0105, ale Luther wola\u0142 godzinami przygl\u0105da\u0107 si\u0119 \u0107wiczeniom bojowym prowadzonym przez cechy krasnoludzkich rzemie\u015blnik\u00f3w w Ubersreik. Gdy nasta\u0142y niespokojne czasy, a na granicy Ostlandu zn\u00f3w zawrza\u0142o, ojciec nie by\u0142 w stanie upilnowa\u0107 ch\u0142opaka. Luther cudem nam\u00f3wi\u0142 oddzia\u0142 Tilea\u0144skich najemnik\u00f3w, sp\u0142awiaj\u0105cych si\u0119 w\u0142a\u015bnie przez Nuln, aby przyj\u0119li go jako ciur\u0119 obozow\u0105. Tam szybko uda\u0142o mu si\u0119 udowodni\u0107 swoj\u0105 warto\u015b\u0107 i zosta\u0142 wcielony do oddzia\u0142u. Na wojnie przela\u0142 wiadra krwi, zar\u00f3wno swojej jak i wrog\u00f3w r\u00f3\u017cnej ma\u015bci. Jednak trafi\u0142a kosa na kamie\u0144. Podczas zmaga\u0144 z oddzia\u0142em zwierzoludzi oddzia\u0142 zosta\u0142 niemal\u017ce wybity. Luther by\u0142 \u015bwiadkiem scen jakich przez ca\u0142e \u017co\u0142nierskie \u017cycie nie widzia\u0142. Do dzi\u015b Luther nie wie, kt\u00f3ry z bog\u00f3w wprowadzi\u0142 go z tego piek\u0142a. Nie pami\u0119ta ostatnich dw\u00f3ch tygodni swojego \u017cycia. Obudzi\u0142 si\u0119 w lesie, brudny od krwi i g\u0142odny jak nigdy. Otworzy\u0142 oczy i w oddali poczu\u0142 zapach strawy i g\u0142osy ludzi. Podni\u00f3s\u0142 si\u0119 i otumaniony, acz ju\u017c \u015bwiadomy i zacz\u0105\u0142 i\u015b\u0107. Szed\u0142 tak d\u0142ugo, a\u017c trafi\u0142 na polan\u0119, gdzie pali\u0142o si\u0119 ognisko. Nad polan\u0105 zebra\u0142a si\u0119 chmara kruk\u00f3w. Luther tego nie pami\u0119ta, ale spotka\u0142 wtedy Chor\u0105giew Pokutn\u0105 pod wezwaniem Ingmara Axeflugel von Kiel. Zakonnicy wydali rozkaz zaj\u0119cia si\u0119 nim i poprawnie odczytali znaki zsy\u0142ane przez Morra poprzez kruki. Wcielili go do oddzia\u0142u, nie pytaj\u0105c o zgod\u0119. Nast\u0119pnego dnia Luther obudzi\u0142 si\u0119 w obozie – czysty, opatrzony. Nie zadawa\u0142 pyta\u0144, ale by\u0142 wdzi\u0119czny za ratunek. Chor\u0105giew zrobi\u0142a z niego oficera wojskowego, doceniaj\u0105c jego zdolno\u015bci szermiercze. Zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 tak\u017ce wykaza\u0107 zaskakuj\u0105cymi umiej\u0119tno\u015bciami dyplomacji, wi\u0119c cz\u0119sto zajmuje si\u0119 pertraktacjami z osobami, kt\u00f3re do chor\u0105gwi maj\u0105 jak\u0105\u015b spraw\u0119. <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":127,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[33],"tags":[9,13,18,17,16,10,11],"class_list":["post-125","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nowicjusze","tag-ingmaryci","tag-larp-polska","tag-nowicjusz","tag-pokutnik","tag-postac","tag-warhammer","tag-warhammer-fantasy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/125","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=125"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/125\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":521,"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/125\/revisions\/521"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/127"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=125"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=125"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ingmaryci.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=125"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}